De Griekse reder-miljardair Aristoteles Onassis wist het al. “Als er geen vrouwen bestonden, had al het geld in de wereld geen enkele betekenis.” zo zei hij. Onze redactie maakte een overzicht van de 25 Rijkste Vrouwen van België. Onze grote ranglijst van Rijkste Belgen concentreert zich op vermogende families. In de meeste families zijn er vrouwelijke partners. Maar die hebben niet altijd financiële zeggingskracht. In de ons overzicht van Rijkste Vrouwen hebben we gezocht naar vrouwen die rechtstreeks vermogens hebben aangebracht, doorgaans dochters van vermogende vaders, en naar vrouwen die een eigen managementfunctie hebben opgebouwd, gekoppeld aan opgebouwd vermogen. U kan die succesvolle vrouwen samen met ons hier ontdekken. Vandaag nummer drie op onze lijst: Julie De Nul.

Nummer 3

Julie De Nul

“Het is de manier waarop je in het leven staat die bepaalt of je succesvol bent. Of je man of vrouw bent, doet er niet toe.”

Vermogen: 3.240.728.000 euro

In oktober 2022 lieten de baggeraar Jan De Nul Group uit Aalst en de scheepswerf Neptune Marine nabij Dordrecht in Nederland het nieuwe waterinjectiebaggerschip Cosette te water. De meter van het schip is de vierjarige Cosette Goethals, dochter van Julie De Nul en kleindochter van Jan Pieter De Nul. Cosette doopte haar naamgenote en wenste het veel succes en een behouden vaart. De kleine Cosette volgt daarmee in de voetsporen van haar moeder Julie De Nul. Die laatste was in 1986 meter van het schip Leonardo da Vinci, destijds de grootste zelfvarende rotscutterzuiger ter wereld. Julie De Nul was op dat moment 4 jaar. Nu is de 49 jarige Julie De Nul de CEO van het familiaal bedrijf en daarmee is ze één van de meest discrete miljardairs van het land.

Toch werd die discretie al twee keer doorbroken, en wel een eerste keer in 1999. De 16-jarige studente Julie De Nul won in dat jaar de Louis Paul Boon-voordrachtwedstrijd en werd beloond met een foto van de vrijgevochten Aalsterse sociale auteur Louis Paul Boon. Met haar voordracht «Zo zal ik dan worden» overtuigde de zestienjarige scholiere Latijn-Wetenschappen de jury. Julie heeft de smaak te pakken en wil ook in de toekomst meedoen aan voordrachtwedstrijden, zo klonk het op dat moment in de lokale pers. «Dit was voor mij wel helemaal een verrassing», vertelt een spontane Julie De Nul. «Ik volgde zeven jaar dictie, drama en expressie, maar had nog nooit deelgenomen aan een wedstrijd. De leraar Nederlands stimuleerde mij nu om aan deze wedstrijd mee te doen» Talen interesseren de scholiere, maar of ze daarrond een beroep wil uitoefenen, dat weet ze nog niet. «Ik kan ook niet precies zeggen hoeveel en hoelang ik geoefend heb voor de wedstrijd. Ik leerde de tekst uit het hoofd en oefende dan wanneer ik er zin in had. Dat kon evengoed zijn terwijl ik voor de spiegel stond of als ik een douche nam». Toneelspelen was Julie ook niet onbekend. «Het zit wat in de familie. Ik heb met toneelvereniging Joka al Romeo en Julia in openlucht gespeeld en ook in de komende schoolproductie heb ik een rol. Deze overwinning geeft mij wel een stimulans om verder mee te doen aan wedstrijden. Het is goed voor mijn zelfvertrouwen en het smaakt naar meer», vertelde ze enthousiast. «Ik lees enkel in mijn schaarse vrije tijd, want ik ben nog met veel na-schoolse dingen bezig. Maar ik lees in ieder geval liever dan de hele avond naar televisie te kijken».

Die talenkennis kan ze in elk geval gebruiken bij haar job als CEO van het familiaal bedrijf dat wereldwijd actief is en betrokken is bij de grootste baggerwerken. Samen met haar broer staat ze aan het hoofd van een bedrijf met pakweg 7.500 werknemers. In 2022 liet ze haar licht schijnen op de problematiek van jongeren die willen doorgroeien in het bedrijfsleven. Ze vindt het alvast een waardevol initiatief van Voka om jongeren die zin hebben om te ondernemen in gesprek te laten gaan met bedrijfsleiders. “Ik denk dat het belangrijk is om je te laten inspireren, niet alleen door de generatie die voor je kwam, maar je moet ook kijken naar de generatie die komt. Hoe staan zij in het leven? Hoe zien zij ondernemen?”, zegt Julie De Nul. “Het valt op dat ze ondernemen breed bekijken en in verschillende verenigingen en organisaties zitten om te netwerken. Persoonlijk denk ik dat het van belang is om te focussen en dat sommige jongeren wat te veel verschillende dingen doen. Ik heb er zelf uit geleerd dat ondernemers in spe heel actief zijn. Ze studeren en ondernemen en dat geeft me wel veel hoop. Er zijn gelukkig nog jonge mensen die willen ondernemen. Er zijn wel wat risico’s aan verbonden. Je moet daar toch wel lef voor hebben en heel wat jonge mensen hebben dat”, zegt Julie De Nul die zich ook afzet tegen het gebeuren van een “vrouwendag”. “Zet ons hier alstublieft niet neer als geëmancipeerde vrouwen die het gemaakt hebben in een typische mannenwereld, zo zegt ze. Is er een internationale mannendag? Nee. Maar ik vind het wel een terechte vraag. We hebben die Vrouwendag niet nodig. Het is leuk dat jullie aan ons denken maar het is echt niet nodig. Maar voor bepaalde landen is die dag wel nuttig.’

Heeft het baggerbedrijf De Nul dan niet het imago van een mannelijk bedrijf? Wil de journalist van Trends weten. De Nul: ‘We hebben dat imago en we zijn een overwegend mannelijk bedrijf, maar dat wil niet zeggen dat we vrouwonvriendelijk zijn. We hebben veel vrouwen in dienst. Niet als bemanning aan boord van schepen, maar bij het stafpersoneel hebben we 365 vrouwen en 1.119 mannen. Meer dan een op de vier is een vrouw. Ook in het topkader zitten veel vrouwen. Op cruciale posities, niet omdat we vinden dat het een vrouw moet zijn of omdat we met quota werken. Maar omdat het vrouwen zijn die zich positioneerden, heel hard gewerkt hebben en die een leidinggevende rol opgenomen hebben. (…) Het is de manier waarop je in het leven staat die bepaalt of je succesvol bent. Of je man of vrouw bent, doet er niet toe.’

De Nul is een bedrijf met veel ingenieurs en ingenieursstudenten zijn nog altijd overwegend mannen. De universiteiten slagen er vooralsnog niet in om het imago van ingenieurs en technische profielen te vervrouwelijken zo blijkt. Julie De Nul: ‘Ik studeerde rechten en zat tussen veel vrouwen. In het college bij de jezuïeten in Aalst zat ik in de eerste lichting vrouwen. Zeven meisjes met 700 jongens. Dat was stevig. Tof. Dat heeft me gevormd tot wie ik ben.’ En is haar vader een voorbeeld voor haar? “Ik ambieer niet een kopie te worden van mijn papa. Dat lijkt me het slechtste idee ooit. Niet omdat hij niet capabel is, maar omdat het een volledig foute insteek zou zijn om te copypasten. Iedereen heeft zijn eigen stijl, maar dat heeft alles te maken met mijn karakter en niet met mijn vrouw zijn. Maar we blijven genetisch belast, hé. Dat weet je toch. We zijn een familiebedrijf, we zijn opgevoed in een bepaalde geest, en die geest zit in het bedrijf.” Wie zijn dan wel haar voorbeelden? “Onze moeders en grootmoeders. Dat zijn sterke vrouwen geweest. Je spiegelt je daar aan. Uiteindelijk heeft die ook al met mijn vader geleefd (lacht) en mijn grootmoeder heeft ze op de wereld gezet. (lacht) Nee serieus… we moeten het niet over de Angela Merkels of Thatchers van deze wereld hebben. We moeten dichterbij kijken.”