Strafrechtelijk onderzoek tegen Hans Rieder na ‘vriendenlening’ van 600.000 euro

Het parket-generaal in Antwerpen onderzoekt of de topadvocaat en procedurepleiter Hans Rieder een 93-jarige cliënt onder druk heeft gezet om 600.000 euro naar hem over te schrijven. Rieder ontkent de feiten en zegt dat de voormalige cliënt hem een lening verstrekte uit vriendschap. Het nu lopende strafrechtelijk onderzoek tegen de advocaat ging van start in 2021 naar aanleiding van een eerder strafonderzoek tegen Rieder wegens domiciliefraude. In dat onderzoek stelden de speurders vast dat er opvallend grote bedragen werden overgeschreven naar een Zwitserse bankrekening van Rieder van waaruit de weg werd gevonden naar de lening van 600.000 euro. Opmerkelijk is dat de betrokken dame in kwestie de 93-jarige echtgenote van vetsmelter Lucien Verkest is. Die laatste was de centrale figuur in het strafrechtelijk onderzoek naar de doixinecrisis in 1999. Rieder was de advocaat van Verkest die hij later ook zijn vriend noemde. Sommigen noemen Rieder dan weer de beste procedurepleiter van Vlaanderen.
Uit het onderzoek naar de omstreden lening zou blijken dat de hoogbejaarde vrouw een leningovereenkomst heeft ondertekend die zeer gunstig voor Rieder was. Daarin zou worden gestipuleerd dat Rieder twintig jaar tijd krijgt om de lening terug te betalen. Daarbij zou die termijn pas beginnen lopen wanneer de fiscale geschillen van Rieder, in België en wereldwijd, definitief beslecht zijn. Nu werd de kat mee de bel aangebonden door de schoondochter van de bejaarde vrouw die sinds 2019 een zorgvolmacht had over de echtgenote van Lucien Verkest. Die vrouw stelt dat haar schoonmoeder niet meer in staat was juridische documenten te begrijpen. Zij zou op het moment van de overschrijving reeds enkele jaren medicatie krijgen tegen de symptomen van dementie. In 2025 legde de schoondochter een klacht met burgerlijke partijstelling neer tegen Rieder omdat ze van mening is dat de advocaat misbruik heeft gemaakt van de kwetsbare positie van haar schoonouders. Volgens de schoondochter was Rieder op de hoogte van het feit dat zij een zorgvolmacht had over het echtpaar Verkest, maar liet hij na haar op de hoogte te brengen van de lening.
Desgevraagd door de krant De Morgen zegt het Antwerpse parket-generaal dat het voorwerp van het onderzoek vermeende feiten van witwassen omvat naast misbruik van vennootschapsgoederen, valsheid in geschrifte alsmede het gebruik van valse stukken en het misbruik maken van de zwakke toestand van personen. “Het onderzoek startte in 2021 en werd mede omwille van het principe van voorrecht van rechtsmacht, door het Hof van Cassatie in 2023 toegewezen aan het hof van beroep te Antwerpen. Gezien het geheim van het onderzoek en teneinde eenieders rechten verder te kunnen blijven waarborgen, kan het parket-generaal geen verdere inhoudelijke details betrekkelijk dit strafonderzoek prijsgeven.” aldus het parket-generaal.
In een schriftelijke reactie aan dezelfde krant De Morgen wijst Rieder de aantijgingen af als ‘vals’. “De voorstelling alsof ik misbruik zou hebben gemaakt van mijn positie of de vermeende kwetsbaarheid van mevrouw J.D. is grotesk en wordt uitdrukkelijk en categoriek betwist. Ik aanvaard niet dat mijn decennialange, bijzonder hechte vriendschaps- en vertrouwensband met Lucien Verkest, zijn echtgenote en hun zoon Jan in een verkeerd daglicht wordt geplaatst.” Rieder betwist niet dat de weduwe van Lucien Verkest 600.000 euro heeft laten overschrijven naar zijn Zwitserse bankrekening wat hij omschrijft als een privétransactie. Rieder betwist bovendien dat de schoondochter van Lucien Verkest zorgvolmachtdrager zou zijn geweest op het moment van de transactie.
Hans Rieder was jarenlang de advocaat van Lucien Verkest, de vetsmelter die in 1999 aan de basis lag van de dioxinecrisis. Via de vetsmelterij van Verkest kwamen met dioxine vervuilde oliën in veevoederproducten terecht. Dat leidde tot de dood van miljoenen kippen en duizenden varkens en runderen. Honderden Belgische landbouwbedrijven werden maandenlang geblokkeerd.
Rieder maakte naam en faam als procedurepleiter. Dat stuitte intern soms op respect maar extern vooral op kritiek, kritiek die hij verwerpt. In één van zijn weinige interviews in 2017 verwees hij naar het discours van Boštjan Zupančič, rechter bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens: “Procedures, zegt Zupančič, zijn een garantie op nederigheid. Ze herinneren ons eraan dat we alleen maar in de buurt van de waarheid kunnen komen.” aldus Rieder. “Geloof me, er is nog nooit een aanhoudingsmandaat nietig verklaard omdat één pagina niet ondertekend was. Maar los daarvan: een onderzoeker die geen formaliteiten kan naleven, is niet geschikt om zijn job uit te oefenen.”
In 2025 zag Rieder zelf zijn veroordeling wegens domiciliefraude bevestigd worden door het Hof van Cassatie. Rieder zou belastingen hebben ontdoken door in Zwitserland ingeschreven te blijven, terwijl hij feitelijk in België woonde. Het Brusselse Hof van Beroep vond hem in mei 2026 schuldig aan die feiten. Rieder en zijn intussen ex-vrouw dienden tussen 2012 en 2019 systematisch afzonderlijke aangiftes in en ontdoken op die manier voor tienduizenden euro’s aan belastingen, zo stelde het Brusselse Hof in mei. Het Brusselse parket-generaal had een gevangenisstraf van één jaar gevorderd, waarvan de helft met uitstel. Het Brusselse hof van beroep was duidelijk in het arrest. “Er is duidelijk sprake van bedrieglijk opzet en een oogmerk om te schaden”, aldus de rechter. “Ook bij de voormalige echtgenote van Hans Rieder. Zij heeft het mechanisme niet opgezet, maar wel mee in stand gehouden.” Volgens het hof was het duidelijk dat Rieder fiscaal gezien een Belgische rijksinwoner is. In het arrest wordt onder meer verwezen naar het feit dat hij zaakvoerder is van een advocatenkantoor in Gent, verschillende Belgische bankrekeningen beheerde en lid is van een Belgische golfclub. Ook de verklaring van de 19-jarige Zuid-Afrikaanse au pair die enkele maanden bij het gezin werkte, het telefonieonderzoek en de analyse van Rieders kredietkaarten bewijzen volgens het hof dat Rieder wel degelijk hier woonde. Bovendien had de advocaat in Zwitserland enkel vermogensbelasting betaald en geen inkomstenbelasting. Het openbaar ministerie vervolgde Hans Rieder en zijn voormalige echtgenote omdat ze sinds 2006 voor 750.000 euro aan belastingen zouden hebben ontdoken. “Er is duidelijk sprake van bedrieglijk opzet en een oogmerk om te schaden”, oordeelde de rechter. Hans Rieder en zijn ex-echtgenote ontkenden de feiten. Hun verdediging trok met het arrest naar Cassatie. Maar dat zag geen enkele reden om het vonnis tegen Rieder en zijn toenmalige echtgenote te verbreken.