Het vermogen van wijlen Guy Ullens: 100 miljoen euro

Wijlen Guy Ullens de Schooten was als gewezen familiale aandeelhouder van de Tiense Suiker fabriek geen miljardair zoals hij door de algemene pers enkele jaren terug werd afgeschilderd. Bij zijn overlijden vorig jaar werd zijn vermogen geschat zijn op 100 miljoen euro, waarbij een groot deel bestond uit al dan niet digitale kunstwerken, wat de schatting voor een belangrijk deel onzeker maakt. Een en ander werd duidelijk tijdens het nu lopende assisenproces tegen Nicolas Ullens, de zoon van Guy Ullens die in 2013 zijn stiefmoeder Myriam “Mimi” Lechien om het leven bracht met geweerschoten op de oprit van de familiale villa in Ohain. Nicolas Ullens de Schooten beschuldigde er zijn stiefmoeder Mimi van het familiefortuin te verkwisten. Tijdens het proces wordt vooral een beeld geschetst van een familie die verscheurd werd door financiële ruzie tussen vader Ullens, zijn kinderen uit zijn eerste huwelijk, zijn tweede echtgenote en haar kinderen.

Op de ochtend van 29 maart 2023 rijdt Nicolas Ullens onaangekondigd naar de woning van zijn vader, baron Guy Ullens de Schooten, en zijn stiefmoeder in Ohain, in Waals-Brabant. Vader en zoon discussiëren enige tijd over familiale en financiële kwesties. Ze gaan uit elkaar zonder enig akkoord. Achteraf blijft Nicolas Ullens in de buurt van het huis rondhangen. Wanneer het echtpaar enkele minuten later wegrijdt met de auto naar een medische afspraak, rijdt hij hen klem. Hij stapt uit en vuurt 6 schoten af op zijn stiefmoeder. De 70-jarige vrouw overlijdt ter plaatse. Vader Guy, 88 op dat moment, raakt lichtgewond aan de dij. “Vermoord mij dan ook maar”, roept hij nog naar zijn zoon. Dat gebeurt niet. Hij gaat naar een politiebureau vlakbij, bekent de feiten en wordt opgepakt.

De gruwelijk feiten zijn gesneden brood voor de algemene pers die de rijkdom van de familie Ullens breed etaleert. Vader Guy Ullens wordt daarbij al snel gebombardeerd tot miljardair. Het 70-jarige slachtoffer Myriam, Mimi voor de vrienden, Lechien was de tweede echtgenote van Guy Ullens, vroegere familiale mede-aandeelhouder van Tiense Suiker. De vrouw bracht haar jeugd door in Duitsland, waar haar vader officier was voor het Belgische leger. Op vijftienjarige leeftijd werd ze naar een kostschool in België gestuurd. Op 24-jarige leeftijd ging ze van start met een cateringdienst La Petite Salade. Later volgde een banketbakkerij in Brussel, Sweetly. In 1991 ontmoette ze Guy Ullens in haar patisserie die ze exploiteerde in de Brusselse Louisalaan. Na hun huwelijk in 1999 trok ze samen met haar man naar Nepal waar ze een weeshuis oprichtte, een school en twee opvangcentra voor behoeftige kinderen. Nadat ze borstkanker had overleefd, richtte ze in 2006 de Mimi Ullens Foundation. Die ging in zeven oncologische ziekenhuizen in België, Zwitserland en Frankrijk psychologische ondersteuning aanbieden aan kankerpatiënten. Later ging ze zich ook toeleggen op steun voor kankerpatiënten onder meer met toelevering van pruiken. Dat alles bracht haar ook in nauw contact met het Belgische en Britse koningshuis. In China bouwde het echtpaar dan weer een eigen museum op dat zich toelegde op Chinese kunst maar wat nooit een succes zou worden.

Mimi Lechien verwierf de toegang tot haar fortuin in eerste instantie via haar echtgenoot Guy Ullens de Schooten. De miljardair Eric Wittouck en Guy Ullens, aangetrouwde neven, waren tot 1989 de aandeelhouders van het bedrijf Tiense Suiker. Ullens was daarbij de minderheidsaandeelhouder. In 1989 werd het Belgische suikerbedrijf voor net geen 1 miljard euro verkocht aan het Duitse Sudzucker. De meerwaarde op die verkoop van Tiense Suiker werd gerecycleerd binnen de Luxemburgse holding Artal. Het was de Angelsaksische advizeur Boston Consultancy die Wittouck aanraadde een deel van die opbrengst te investeren in het Amerikaanse Weight Watchers. Die investering leverde Wittouck en Artal ook jarenlang mooie resultaten op. In 2000 kocht Wittouck de Artal-aandelen van Guy Ullens over. (Lees verder onder de foto)

In 2019 kwam de jongste zoon van Guy Ullens, Nicolas, éénsklaps op het voorplan. Vele waarnemers stonden wat vreemd te kijken naar wat zich in september 2019 afspeelde in de hoogste politieke, gerechtelijke en financiële kringen. Nicolas Ullens de Schooten kwam immers naar buiten met een hele reeks vermeende corruptie aantijgingen tegen Didier Reynders. De toen 54-jarige Ullens was tot 2018 een medewerker van de Belgische Staatsveiligheid. Met de verklaringen van Ullens leek Reynders een mes in de rug te krijgen afkomstig uit precies die vermogende kringen waar hij goed mee vertrouwd is. Nadat de aantijgingen van Ullens publiek bekend raakten, steeg de druk sterk op het dossier van Reynders die op het punt stond benoemd te worden tot Europees commissaris voor Justitie. Op een soort geïmproviseerd perscontact stelde Ullens enkele dagen later dat hij enkel tot doel had de benoeming van Reynders als Europees commissaris van Justitie te blokkeren om zo de weg vrij te houden voor een gerechtelijk onderzoek. Hij vergeleek Reynders daarbij met de Amerikaanse maffiabaas Al Capone. Het Brussel parket opende een onderzoek dat al na enkele dagen zeer snel werd afgesloten. Reynders trof geen schuld, zo luidde de conclusie. Maar later kwam de politicus alsnog in opspraak op verdenking van witwassen van geld via de Nationale Loterij en via kunst- en antiekhandel, een onderzoek dat momenteel nog steeds lopende is.

Kort na de moorddadige feiten blijkt dat Mimi Ullens fors geld had geïnvesteerd in een eigen modemerk. Onderzoek van onze redactie leerde dat die mode activiteiten gefinancierd werden vanuit de Luxemburgse holdings Paris Invest, Urbis en Virgil. Die incasseerden samen 85 miljoen euro verlies. Na haar huwelijk noemde Myriam Lechien zich Mimi Ullens de Schooten. Die initialen MUS werden meteen ook de naam van de Belgische vennootschap waarmee ze haar mode activiteiten financierde. MUS haalde het geld daarvoor bij de Luxemburgse holding Paris Invest. Eind 2019, de laatste gekende cijfers, keek die aan tegen een gecumuleerd verlies van 47 miljoen euro. Om dat verlies te delgen werd in datzelfde jaar 2019 nog 29 miljoen euro verse middelen aangebracht bij Paris Invest. Die Luxemburgse holding heeft twee dochters: MUS in België en My Boutique in Frankrijk, eerst gedomicilieerd in Saint Tropez, later in Parijs. Daarnaast werkte Mimi Ullens nog met de Belgische vennootschap Urbis Home. Die financierde zichzelf dan weer bij de Luxemburgse holding Virigil. Naast Urbis Home financierde Virgil drie Franse vennootschappen: Themus Production, Red France en Vagabundo. Met een overgedragen verlies van 6 miljoen euro eind 2019 was Virgil op datzelfde moment goed voor een totale financiering van om en bij 25 miljoen euro. Red France, met zetel in Saint Tropez, beheert vastgoed en is voor 50 % mee in handen van de Luxemburgse holding Urbis die zelf aankijkt tegen een verlies van 10 miljoen euro.

De negatieve cijfers rond de mislukte mode ambitie van Mimi Lechien kon het enthousiasme in de algemene pers rond het vermogen van de familie Ullens amper temperen. Op het proces van Nicolas Ullens komt nu wel een ander beeld naar voor. Volgens de boekhoudster die het financieel beheer van de familie op zich nam in 2008 kampte het echtpaar Ullens herhaaldelijk met liquiditeitsproblemen. In 2013 bedroegen de exploitatiekosten 15 tot 20 miljoen per jaar, en een van de taken van de financiële expert was om de uitgaven terug te schroeven. Volgens haar waren de artikelen in de pers, waarin Guy Ullens werd omschreven als een man met een vermogen van 3 miljard, absurd overdreven. Op het moment van het drama stond het landgoed in Ohain te koop om liquide middelen te genereren, en was een neef gevraagd om een soort overbruggingskrediet te verstrekken in afwachting van de afronding van de transactie.

Nicolas Ullens zelf ontkent de feiten niet maar hij bestrijdt wel de gedachte dat hij met voorbedachtheid heeft gehandeld. Op het proces worden dan ook vooral morele getuigen opgevoerd die voor of tegen die these spreken.