Marc Coucke: van een strandbar tot safari

Marc Coucke is deze dagen niet uit het nieuws weg te slaan. Toch niet uit de horeca business dan toch. Nadat hij het ribbetjesrestaurant Amadeus kocht en in Knokke een eigen strandbar kon inpalmen, lanceert hij zich nu in de exotische wereld der Zuid-Afrikaanse safari’s. Genoeg voor de populaire pers om er hun vingers en tanden aan af te likken. Maar elke investering moet zijn rendabiliteit en financiële duurzaamheid nog bewijzen. Dat ondervind ook Marc Coucke met zijn noodlijdende participatie in het waterzuiveringsbedrijf Ekopak.

Laten we beginnen bij wat in de kranten een eigen leven ging leiden als de ‘beachbar-oorlog’ in Knokke-Heist. Na een openbare aanbesteding kende de stad Knokke-Heist 24 concessies toe voor de uitbating van een strandbar, concessies die lopen van 1 januari 2027 tot en met 31 december 2035. In totaal waren er 36 bieders voor de 24 concessies. Om de strandbars beter te spreiden, werd Knokke-Heist onderverdeeld in de zones Heist, Duinbergen, Knokke en Het Zoute. Coucke diende met zijn onderneming een dossier in voor een beachbar in Het Zoute en bood daarvoor 18,42 euro per vierkante meter. De hoogste bieder in Het Zoute was de ondernemer achter het Gentse hotel Yalo en die bood 34,98 euro per vierkante meter.

In Het Zoute gaat het om percelen van ongeveer 60 bij 70 meter, oftewel 4.200 vierkante meter. Coucke legt dus met 18,42 euro per vierkante meter 77.000 euro op tafel. Daar komt nog 20.760 euro bij als vaste vergoeding voor de bar. In totaal zal hij dus een kleine 100.000 euro per jaar neerleggen, puur voor de concessie met bar. Gemiddeld schommelen de jaarlijkse totale concessieprijzen in Knokke-Heist tussen de 14.000 en 165.000 euro. Daarnaast moet in Het Zoute 580 euro per strandcabine worden betaald. Hoeveel strandcabines er precies geplaatst zullen of kunnen worden, is nog onduidelijk, maar gemiddeld kan je op een vijftigtal strandcabines rekenen per beach bar.

De toekenning van de concessies liet al heel wat inkt vloeien in de kranten en op de webservers. Coucke werd daarbij soms indirect met de vinger gewezen als zou hij een voorkeursbehandeling hebben genoten. Een gunstige wind deed echter alle bovengenoemde cijfers belanden bij HLN die een klare analyse maakte om aan te tonen dat het aanbod van Coucke het heeft gehaald op zijn inhoudelijke waarde eerder dan op zijn financiële cijfers.

Eerder kocht Coucke met zijn holding Alychlo ook al de restaurant­keten Amadeus, gekend als aanbieder van ribbetjes à volonté. Het eerste restaurant van de keten opende bijna vier decennia geleden in het Patershol in Gent en staat er nog steeds. Ik kwam hier vaak eten, zei de guitige Coucke, die meteen ook wist te melden dat er jaarlijks één restaurant zou bijkomen, te beginnen in Brugge. Amadeus telt momenteel vijf restaurants: twee in Gent, en telkens een in Antwerpen, Brussel en Kruishoutem. Drie jaar geleden kwam de keten in handen van het ondernemers koppel Marie Thevelin-Peter Dobbelaere. Peter Dobbelaere is de eigenaar van de panden waarin Amadeus is gevestigd. De groep ontving vorig jaar 300.000 bezoekers, goed voor een brutobedrijfswinst van 3,5 miljoen euro op een omzet van ongeveer 10 miljoen. Coucke koopt via Alychlo een meerder­heidsbelang in Amadeus. Thevelin en Dobbelare behouden zo’n 20 procent van de aandelen en het vastgoed van de restaurants.

Daarna was het aan de krant Het Nieuwsblad om te melden dat Oku, de keten van luxehotels die voor de helft in handen is van Marc Coucke, een exclusieve safarilodge heeft gekocht in Zuid-Afrika. Kololo Game Reserve heet het domein in het noordoosten van Zuid-Afrika, op drie uur rijden van Johannesburg. Coucke bevestigt de transactie in een bericht aan De Tijd, maar hij merkt op dat die al van ruim een jaar geleden dateert. De deal bleef tot nu echter onder de radar. Op de site staat nu een viersterrenhotel dat in handen was van de Nederlandse familie Jansen.

Al dat goede nieuws is nog geen garantie op succes. Ondernemen blijft risico nemen, zo blijkt onder meer uit de perikelen van het watertechnologiebedrijf Ekopak. Dat Oost-Vlaamse watertechnologiebedrijf Ekopak blijft van de regen in de drop lopen. In mei vorig jaar pompte Coucke 14 miljoen euro in Ekopak via een aandelenuitgifte, nodig om het bedrijf boven water te houden. In april van dit jaar volgde nog eens 5 miljoen euro via een achtergestelde, converteerbare lening. Nu legt hij opnieuw 5,6 miljoen euro op tafel. Het verse geld van Coucke alleen is echter niet voldoende. Het bedrijf werkt verder aan ‘een structurele finan­cieringsoplossing’ en zegt ‘bij­komend op zoek te gaan naar meer kapitaal’. Ekopak incasseerde in het eerste halfjaar een nettoverlies van 1,7 miljoen euro . Zonder eenmalige meerwaarde op de overname van het Nederlandse NWB stijgt het verlies tot 7 miljoen euro. Ekopak rekent in de tweede jaarhelft wel op beterschap en voorspelt een ‘aanzienlijke’ groei van de inkomsten en een verbetering van de winst­gevendheid.