Private Homes: Is dit de laatste 46.000 m² voor jezelf in Grimaud, aan de Golf van Saint-Tropez?

Aan de Golf van Saint-Tropez zijn spectaculaire villa’s geen uitzondering meer. Maar 46.000 m² aaneengesloten grond rond één woning? Dat is een ander verhaal. In Beauvallon, op het grondgebied van Grimaud, ligt rond een charmante villa uit de jaren vijftig, die aan renovatie toe is, nog 4,6 hectare in één geheel. In een regio waar grote domeinen al decennialang worden opgesplitst, wordt ruimte misschien wel de ultieme luxe.

Beauvallon kent een geschiedenis van bijna honderd jaar. Vanaf 1925 ontwikkelden Émile en Edmond Bernheim er rond een golfbaan een residentieel domein met grote percelen, groen en bijzondere architectuur. Pierre Chareau ontwierp er Villa Vent d’Aval en het clubhuis van de golf, later volgde Jean Prouvé met Villa Seynave. De grond rond een woning was toen geen ontwikkelingsreserve, maar maakte deel uit van het wonen zelf: landschap, afstand en privacy. Vanaf de jaren vijftig veranderde die wereld snel. Saint-Tropez groeide uit van vissersdorp tot ontmoetingsplaats van de internationale jetset. Filmsterren, ondernemers en grote vermogens ontdekten de baai, grond werd steeds kostbaarder en grote domeinen werden verdeeld om plaats te maken voor nieuwe villa’s.

Beauvallon behield daarbij een discreter karakter. Simone en Antoine Veil kochten er in 1984 een vakantiehuis met panoramisch uitzicht over de Golf van Saint-Tropez. Canal+-oprichter André Rousselet, die zelf een naburige eigendom bezat, had hen op de villa gewezen. Ook voor Belgische vermogens is deze kant van de Golf van Saint-Tropez bekend terrein: meerdere vermogende Belgische families bezitten in en rond Grimaud een tweede verblijf of villa. Het vat de aantrekkingskracht van Beauvallon goed samen. Saint-Tropez ligt aan de overzijde van de baai, maar hier draaide het altijd meer om groen, rust en afstand.

46.000 m² rond één villa

Precies daarom valt een domein dat vandaag in Beauvallon in beweging komt op. Rond de bestaande woning ligt 4,6 hectare – of 46.000 m² – in één geheel. Vooral dat cijfer maakt het bijzonder. In een van de meest gegeerde vastgoedregio’s van Europa is een dergelijke aaneengesloten grondpositie steeds moeilijker te vinden.

Volgens het voorliggende scenario zou het terrein ruimte kunnen bieden aan maximaal tien luxevilla’s met zeezicht, onder voorbehoud van de geldende stedenbouwkundige voorschriften en vergunningen. Daarmee staat het domein voor een keuze die tekenend is voor de evolutie van de Côte d’Azur: verder verdelen en bebouwen, of een uitzonderlijk grote grondpositie als één geheel bewaren. In dat laatste scenario kan de bestaande villa worden gerenoveerd en blijft de volledige 4,6 hectare één privédomein.

Dat onderscheid is interessant. Een villa kan worden gerenoveerd of opnieuw vormgegeven, een zwembad vergroot en een interieur volledig opnieuw ontworpen. Maar eenmaal 46.000 m² wordt verkaveld, is het bijzonder moeilijk om diezelfde grond ooit opnieuw samen te brengen. Met 4,6 hectare spreken we bovendien niet langer over een grote tuin. Het terrein vormt een landschap rond de woning, met groen, lange zichtlijnen en vooral afstand tot de buitenwereld. De woning wordt daardoor bijna ondergeschikt aan haar omgeving.

Het domein bevindt zich vandaag in een nieuwe fase. Whisper Auctions kreeg het mandaat om een nieuwe eigenaar te zoeken. Daarmee rijst vooral de vraag wat er met de 4,6 hectare zal gebeuren: wordt het terrein verder ontwikkeld, of blijft het als één geheel bewaard?

Bijna honderd jaar nadat Beauvallon rond grote private percelen werd ontwikkeld, is precies die ruimte steeds schaarser geworden. Waar grond vroeger de vanzelfsprekende omgeving van een villa vormde, wordt vandaag bijna iedere vierkante meter afgewogen tegenover wat erop gebouwd zou kunnen worden.

Is dit werkelijk het laatste terrein van deze omvang dat in Grimaud als één privédomein kan worden behouden? Absoluut stellen kunnen we dat niet. Maar dergelijke aaneengesloten grondposities aan de Golf van Saint-Tropez worden steeds uitzonderlijker.

Misschien is dat de paradox van Beauvallon: honderd jaar geleden was ruimte er vanzelfsprekend. Vandaag kan de grootste luxe juist zijn om 46.000 m² níét te bebouwen.