Etienne “Steve” Davignon was in talrijke gedaantes een vooraanstaande speler in de Belgische politiek en het zakenleven. De machtigste man van België werd hij meermaals genoemd, zeker in zijn periode als sterkste man binnen de Société Générale. Hij was de belichaming van ‘la Belgique à papa’. De diplomaat, politicus en netwerker werd 93 jaar. In 2021 werd Davignon gevraagd welke impact hij hoopte op de wereld na te laten. “Op de wereld heb ik zeker geen impact nagelaten. De tijd gaat voorbij en wist het verleden uit. Wat tien jaar geleden belangrijk was, is het vandaag niet meer. Maar voor mijn kinderen en kleinkinderen hoop ik wel iets blijvend te hebben nagelaten.” In maart dit jaar besliste de raadkamer dat Davignon zich voor de rechter zou moeten verantwoorden voor zijn aandeel in de moord op voormalig Congolees premier Patrice Lumumba in 1961. Dit oordeel werd hem nu bespaard.
Burggraaf Etienne Davignon werd op 4 oktober 1932 geboren in de Hongaarse hoofdstad Boedapest, waar zijn vader op dat moment diplomaat was op de Belgische ambassade. Zijn vader was in 1940 Belgisch ambassadeur in Berlijn. Zijn grootvader was minister van Buitenlandse Zaken op het ogenblik dat België betrokken werd bij de Eerste Wereldoorlog. En zijn overgrootvader was een van de grondleggers van België. Na zijn legerdienst deed Davignon traditiegewijs mee aan het diplomatiek examen. In 1959 begon hij een stage van twee jaar als beginnend diplomaat, die hem onder meer naar Leopoldstad bracht ten tijde van de onafhankelijkheid van Congo. Die episode zou hem meer dan zestig jaar later, letterlijk tot het einde van zijn leven, nog achtervolgen.
In 1969 werd hij politiek directeur-generaal op het ministerie van Buitenlandse Zaken, tot 1976. Deze promotie bracht hem naar het Europese domein waar hij een belangrijke rol speelde in het comité van de politieke directeurs van de Europese Gemeenschap. In januari 1977 werd de burggraaf lid van de Europese Commissie. Hij kreeg de bevoegdheid over de interne markt, de douane-unie en industriële zaken en hij dwong respect af voor zijn aanpak van de diepe staalcrisis. In 1981 werd zijn mandaat verlengd. Hij werd vicevoorzitter van de commissie en kreeg nieuwe bevoegdheden: industriële zaken, energie, onderzoek en wetenschappen. In januari 1985 verliet Davignon definitief de commissie.
In 1987 werd hij bestuurder van de Generale Maatschappij en in 1989, na de overname door de Franse groep Suez, werd hij voorzitter van de raad van bestuur van de holding. In maart 2001 trad hij terug uit de voorzitter van de Generale Maatschappij. Hij was de laatste Belg aan de top van de Generale, ooit de machtigste industriële holding van België. Samen met Maurice Lippens was hij ook de spilfiguur achter de oprichting van SN Brussels Airlines, dat het ter ziele gegane Sabena verving.
Klik op deze link en lees alles over zijn mogelijke betrokkenheid bij de moord op Patrice Lumuba.
