Familie Haeck

De familie Haeck is verankerd in Wingene, het West-Vlaamse centrum van de varkenskweek. Het is ook in die sector dat de familie initieel fortuin heeft gemaakt. Momenteel is de het de vierde generatie die het familiebedrijf in handen heeft. Grootvader Remi startte zijn handel in 1945 waarna zoon Willy overnam. Het werd een soort landbouwgroothandel waar kolen en stro werd verkocht maar ook bietenkoppen en meststoffen. Willy had drie zonen die het bedrijf zouden overnemen. Guido (1951) was de oudste en kreeg de steun van Geert en Joris.

Met de drie broers werd in 1976 een bvba opgericht voor de productie van veevoeders, hoofdzakelijk voor de varkenskweek. In 1984 verdwenen de kolen en zes jaar later de meststoffen om zich volledig te focussen op de productie van veevoeders in Wingene en Ingelmunster. In 1998 stapte Geert uit de zaak en Joris overleed in 2006. Zijn kinderen Wim en Els kwamen in de plaats en runnen verder samen met Merijn, de zoon van Guido, het familiebedrijf.

In 2000 verkocht Guido de veevoederfabriek aan de Nederlandse groep Nutreco die in 2015 zelf werd opgenomen in de SVH Holding van de familie Fentener van Vlissingen, één van de Rijkste Nederlandse families. Na de verkoop aan Nutreco kwam een nieuwe generatie in het bedrijf. Nu runt Wim, de zoon van Joris, de varkensbedrijven waarbij de zeugenbedrijven toonaangevend zijn en de biggen op gewicht naar eigen stallingen of loonkweekbedrijven verhuizen. De veevoeders worden nu door drie veevoederfabrikanten in loonwerk geproduceerd. in 2019 startte Wim Haeck onder meer samen met de groep Colruyt de biologische kweek op van varkens. 

Merijn, de zoon van Guido, is verantwoordelijk voor Oliefabriek Lichtervelde nv. Daar wordt in hoofdzaak lijnolie geperst uit lijnzaad afkomstig uit Canada en Rusland. Dit relatief klein bedrijf werd in 2005 getroffen door een zware brand maar wist zich daarna te herstellen om uit te groeien tot Europees marktleider in de productie van lijnolie. Colzagro laat koolzaad en sojabonen persen bij derden en commercialiseert de olie en de restproducten, zijnde schilfers die naar de veevoeding gaan. Oiltank terminal Brugge laat toe olieën te lossen en te laden in de Zeebrugse haven. 

Nog opmerkelijk is dat vader Guido liefhebber werd van de vinkensport. Hij werd voorzitter van de St.-Elooisvink, voorzitter van het gewest Zwevezele en lid van de bondsraad A.VI.BO. Hij was in 2010 hoofdverantwoordelijke van de organisatie van het kampioenschap van België.