Het transportbedrijf Ziegler zag het levenslicht in 1908 wanneer de Zwitser Arthur-Jospeh Ziegler in Brussel met paard en kar transporten begon te verzorgen. Ziegler concentreerde zich daarbij uit de invoer vanuit Frankrijk van wijnen en sterke drank naar Brussel. Het bedrijf kabbelde rustig verder tot het in 1958 aangeduid werd als officieel transportbedrijf voor de Wereldexpo in Brussel. Ziegler moest daarbij ook de logistiek verzorgen. Het werd het begin van de internationale uitbouw van de groep.
In de jaren ’60 groeide Ziegler vooral Europees door. Vandaag de dag telt Ziegler wereldwijd 120 agentschappen, verdeeld over een 50-tal bedrijven. De tewerkstelling onder de naam Ziegler bedraagt meer dan 3.500 mensen. Buiten de Benelux is Ziegler aanwezig in Frankrijk, Zwitserland, Duitsland, VK, Denemarken, de VS, Zweden, Marokko, Griekenland, Polen, Zuid-Afrika en China.
Ziegler staat klassiek sterk in wegtransport maar daarbij incasseert het mee de klappen van de concurrentie uit Oost-Europa. In 2024 maakte de groep voor het eerst een geconsolideerde balans op. Die toonde een verlies van 3 miljoen euro op een omzet van 128 miljoen euro en een eigen vermogen van 14 miljoen. Eind januari 2026 was de crisis compleet. Alain Ziegler kondigde daarbij het ontslag aan van zijn nicht Diane Govaerts als CEO. Er werd een gerechtelijke reorganisatieprocedure aangevraagd met het doel de activiteiten te herfinancieren, de schuldenlast te verminderen en het bedrijf te herstructureren en te transformeren. Maar het mocht niet baten. Er werd een crisismanager aangesteld om overnamekandidaten te zoeken en te onderhandelen met de schuldeisers. Daarop volgde een zogenaamd stil faillissement dat moet toelaten zoveel mogelijk activiteiten en jobs via een curatele over te dragen aan kandidaat overnemers.
