De strafvordering tegen Baron Léon-Thomas Bekaert, 67 jaar, en jonkvrouw Anne Bekaert, 69 jaar, is onontvankelijk verklaard. Volgens de rechter in Brugge werden de rechten op een eerlijk proces van beide kinderen van Antoine Bekaert, en daarmee achterkleinkinderen van de oprichter van de gelijknamige staaldraadproducent uit Zwevegem, geschonden. Daarmee komt voorlopig een einde aan een merkwaardig proces waarin de succesierechten op de erfenis van Antoine Bekaert centraal staan. Antoine Bekaert overleed op 7 maart 1990 op 59-jarige leeftijd. In 1984 richtte hij in het belastingparadijs Liechtenstein een private stichting op om er een deel van zijn vermogen in onder te brengen. Een opgezette structuur om de latere successieproblemen op te lossen, volgens de Brugse procureur. Léon-Thomas en Anne Bekaert moesten terecht staan voor het witwassen van miljoenen euro’s maar gaan dus nu vrijuit. Voorlopig, wan het parket tekende beroep aan in de zaak.
Al in april 1984 had ondernemer en politicus Antoine Bekaert een zogenoemde Stiftung opgericht in Liechtenstein. Hij was de kleinzoon van Leo Leander Bekaert, die in 1880 in het West-Vlaamse Zwevegem de fundamenten legde van de huidige beursgenoteerde staalkoord- en staaldraadproducent Bekaert. Maar bij zijn overlijden in maart 1990 werden het vermogen en de uitkeringen uit die Liechtensteinse stichting niet aangegeven bij de successieaangifte. Pas decennia later is het vermogen teruggekeerd naar België. In 2004 is daarbij eerst nog een offshoreconstructie opgezet op de Bahama’s. Na de ontbinding van de Liechtensteinse stichting en de offshoreconstructie is het vermogen dan in 2010 herbelegd in levensverzekeringen in Luxemburg. Uiteindelijk is het geld in 2018 naar België teruggebracht, waarna baron Leon Bekaert 8 miljoen euro onder zijn kinderen verdeelde. In maart 2019 zou de betrokken bank MeDirect daarvan alsnog een melding hebben gedaan bij de antiwitwascel, die het dossier doorspeelde aan het gerecht. Een onderzoeksrechter begon in juni 2021 aan het gerechtelijk onderzoek. Dat leidde niet tot een minnelijke schikking, zoals wel vaker gebeurt in oude fiscale strafzaken, maar de Bekaert-telgen werden doorverwezen naar de strafrechter.
Voor Léon-Thomas Bekaert vorderde het parket 10 maanden cel met uitstel, een verbeurdverklaring van 3,2 miljoen euro en een geldboete van 2 miljoen euro, hoewel volgens de wet slechts een maximale boete van 800.000 euro mogelijk is. Anne Bekaert van haar kant keek aan tegen 10 maanden cel met uitstel, 320.000 euro boete en een verbeurdverklaring van 478.587 euro. De advocaten van de baron en jonkvrouw vroegen in hoofdorde om de strafvordering tegen hun cliënten onontvankelijk te verklaren. Door het tijdsverloop sinds de feiten en het beperkt aantal stukken in het dossier zijn onze rechten op verdediging aangetast, stelde meester Dave van Moppes. Wij kunnen ons niet meer verdedigen. De verdediging pleitte verder dat Antoine Bekaert voor zijn dood al de rechten op zijn vermogen had overgedragen, waardoor de successiewetgeving niet meer van toepassing was. En zelfs mocht dat wel het geval zijn geweest, hadden Léon-Thomas en Anne Bekaert volgens hun advocaten geen bedrieglijk opzet om geld wit te wassen. Het Openbaar Ministerie weet vandaag nog niet welk wetsartikel ze moeten toepassen. Hoe moesten particulieren het dan gaan weten?, sneerde meester Henri Derycke.
Tot slot werd betwist dat de bewuste stichting in Liechtenstein een illegale constructie was om successierechten te ontwijken. Antoine Bekaert liet zich voor de oprichting zelfs adviseren door het meest gerenommeerde advocatenkantoor van het land. Dat laatste beaamde ook baron Léon-Thomas in zijn laatste woord. Wij hebben altijd een advies gevolgd. Wij hebben nooit de intentie gehad om een misdrijf te plegen.
De rechtbank volgde de verdediging en verklaarde de strafvordering tegen de Bekaert-erfgenamen onontvankelijk. Volgens de rechter werden hun rechten op een eerlijk proces geschonden. Zo vroegen de beklaagden tijdens het gerechtelijk onderzoek om bijkomende onderzoeksdaden naar de vermeende successiefraude. Dat werd echter nooit uitgevoerd. Door het tijdsverloop zijn de beklaagden ook niet meer in de mogelijkheid om hun verdediging afdoende te voeren, klinkt het in het vonnis. Ze hebben in dat kader zelf al het mogelijke gedaan om de feiten te onderzoeken en hiervoor specialisten aan te stellen. Door het vonnis gaan de Bekaert-erfgenamen dus vrijuit. Het parket kan wel nog beroep aantekenen.
UPDATE
Op 30 maart werd duidelijk dat het openbaar ministerie beroep aantekende in het dossier waardoor het Gentse Hof van beroep zich zal moeten buigen over de zaak.
