Tussen 2001 en 2017 passeerde de liberale politicus Didier Reynders 245 keer aan een geldautomaat om er cash gelden te storten. Gemiddeld 3.414 euro per keer, globaal goed voor een storting van 836.500 euro. Reynders was in die periode federaal minister van Financiën tot 2011 en federaal minister voor Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Europese Zaken tot 2014. In 2017 wijzigde hij zijn modus. De cashbetalingen werden ingewisseld voor e-Lotto-overschrijvingen. Dat deed hij tussen 2017 en 2024 779 keer, goed voor een totaalbedrag van 202.491,35 euro, goed voor 260 euro per overschrijving. In die periode, vanaf 2019 tot 2024, was hij Europees Commissaris voor Justitie. Verder stortte hij in een periode van 25 jaar 1 miljoen euro aan verdachte gelden bij de bank ING België. Die bank legt zich nu neer bij een regeling waarbij het een afkoopsom betaalt van 1,6 miljoen euro in ruil om een strafproces te ontlopen. Reynders van zijn kant zegt dat hij gewoon winst uit de verkoop van kunst investeerde in krasloten.
Volgens het parket is de koerswijziging in 2017 niet toevallig. Eind 2016 kwam Reynders naar voor in het dossier “Kazachgate”. Als minister van Financiën zou Reynders zijn tussengekomen bij de versnelde totstandkoming van de zogenaamde afkoopwet in dienst van Patoch Sjodijev, een omstreden oligarch met de Belgische nationaliteit. Reynders heeft zijn inmenging altijd omschreven als “criminele insinuaties zonder bewijzen”. Het Brussels parket gaat er van uit dat hij na Kazachgate voorzichtiger werd met cash transacties.
Gedurende een kwarteeuw stortte Reynders globaal 1.038.991,35 euro aan verdachte gelden bij de bank ING. Bij die bank gingen geen knipperlichten af. Er volgde geen melding bij de Cel voor Financiële Informatieverwerking, nochtans een wettelijke verplichting in de banksector bij mogelijke criminele praktijken. Het was de Belgische Nationale Bank die op 30 april 2025 de Brusselse procureur des Konings, Julien Moinil, inlichtte over mogelijk strafbare feiten. Ook dat is immers een wettelijke verplichting. De Nationale Bank formuleerde daarbij zware vermoedens van jarenlange witwaspraktijken door Didier Reynders, alsook medeplichtigheid door een grootbank aan witwas van crimineel geld. Het onderzoek door de Centrale Dienst voor de Bestrijding van Corruptie, onder leiding van Moinil, bevestigt die conclusies nu. Twee ex-medewerkers van de bank riskeren vervolging.
De bank ontwijkt nu een openbaar strafproces door de betaling van een afkoopsom van 1,6 miljoen euro. Daphne Poets van ING België bevestigt de strafrechtelijke minnelijke schikking van 1,6 miljoen euro. “Het gaat om de timing van het indienen van meldingen van verdachte activiteiten in één specifiek klantendossier.” De bank wil een hoofdstuk uit het verleden afronden. “ING van vandaag is niet de ING van toen. Over de jaren heen zijn onze aanpak, governance en controleomgeving fundamenteel versterkt en verder verankerd, met duidelijke verantwoordelijkheden tot op het hoogste niveau. We monitoren regelgeving continu en scherpen onze processen en controles doorlopend aan.” zo klinkt het officieel.
Reynders zelf heeft nog nooit gereageerd op de zware aantijgingen door het gerecht. Zijn advocaat André Renette pleit onschuldig en verklaart de cashstortingen en later de aankoop van virtuele krasloten aan een gokverslaving gecombineerd met winsten uit antieke kunst. Het parket verwerpt die thesis en heeft Reynders officieel in beschuldiging gesteld van witwassen. Jean-Claude Fontinoy, jarenlang rechterhand van Reynders, en bevriend antiquair Olivier Theunissen werden eveneens officieel in verdenking gesteld. Theunissen werd twee keer geridderd als Ridder in de Kroonorde en Ridder in de Orde van Leopold, twee keer geregeld door Didier Reynders.
