Ontmoet Koen Van Loo: de nieuwe supermanager van de Belgische staat
18 miljard euro. Dat is het totaal aan activa dat de Belgische superambtenaar Koen Van Loo tegen de zomer van 2024 onder zijn beheer krijgt. De federale regering besliste immers haar belangrijkste participaties te centraliseren onder de staatsholding FPIM. Van Loo is CEO van FPIM en pleitbezorger van die centralisatie. Hij krijgt dan de facto het controlerend beheer over de staatsbelangen in de banken Belfius en BNP Paribas, de verzekeraar Ethias, de Nationale Loterij, exportkredietverzekeringsgroep Credendo, Bpost en telecomreus Proximus. Opmerkelijk: de spoorwegen met de NMBS en Infrabel en de luchtvaart met Brussels Airlines vallen buiten de deal wegens verlieslatend. En ook opmerkelijk: de hele operatie wordt voorafgegaan door een politieke verkaveling van mandaten. Zo blijft Koen Van Loo als gewezen kabinetschef van MR-kopstuk Didier Reynders CEO van FPIM en krijgen de Waalse socialisten, de grootste regeringspartij, de post van FPIM voorzitter.
De centralisatie van geld en macht binnen FPIM werd voorafgegaan door een ingewikkelde politieke benoemingspuzzel onder leiding van Open VLD premier Alexander De Croo. De MR-protegee Koen Van Loo werd daarbij al snel bevestigd in zijn functie. De PS krijgt de voorzitter van de staatsholding maar kleefde daar nog geen naam op. Mensen zijn belangrijk in dergelijke constructies. Zo blijft de socialist Jannie Haek op post bij de Nationale Loterij. Vraag is dan bijvoorbeeld hoe die de nieuwe machtsverhouding zal verteren. Het belangrijkste dossier dat Van Loo er bij krijgt, Proximus, blijft dan weer in handen van CD&V, eens het mandaat van voorzitter Stefaan De Clerck erop zit. De PS levert dan weer de nieuwe voorzitter van Bpost met de 35-jarige Audrey Hannard.
De nu 48-jarige Van Loo is een van de vele ‘kabinetards’ die door Reynders in de Belgische machtscenakels werd gekatapulteerd. In 2003 werd hij kabinetschef van Reynders, drie jaar later schoof hij door naar de topjob bij FPIM. Van Loo stond op de eerste rij bij de redding van de banken in 2008 en bij de tweede redding van Dexia in 2011. De ambtenaar-manager wordt daarbij omschreven als een diplomaat, een dossiervreter die geen politieke spelletjes speelt. Sommigen vinden hem zelfs te diplomatisch. Hij stond al een paar keer naar verluidt met weinig enthousiasme in Leuven op de Open VLD-lijst bij de gemeenteraadsverkiezingen, waar hij slechts een paar honderd stemmen haalde. Met FPIM heeft hij meer ambitie. De overheidsholding moet de geloofwaardigheid, de reputatie en de slagkracht van de financiële arm van de Staat sterk vergroten. “De inkomsten uit dividenden kunnen dan immers aangewend worden om investeringen te doen in de energie transitie, in mobiliteit, of nog in de verankering van bedrijven die van strategisch belang zijn voor ons land. Een versterkte centralisatie biedt ons de middelen en de slagkracht om snel tussen te komen bijvoorbeeld in het geval van een ‘ongewenste’ overname. We moeten de Belgische verankering van onze ondernemingen overwegen, en door de centralisatie kunnen we dat dan ook geloofwaardig doen.” zo zei hij daarover in een intern interview.