Familie Painblanc

Léonide Lacroix introduceert in 1860 het product Papier Tabac. Dit geregistreerde handelsmerk van de firma Lacroix slaat op een boekje waarvan de uitscheurbare blaadjes juist groot genoeg zijn om een sigaret mee te rollen. Vanaf 1867 wordt voor deze vloeitjes de merknaam Rizla + gebruikt. Rizla + groeit al snel uit tot een internationaal merk. De familie Lacroix verkoopt in 1978 de meerderheid van haar aandelen aan haar mede-aandeelhouders in België de familie Painblanc. Die worden in de loop van de jaren door diverse investeerders uitgekocht. Sinds 1997 is Rizla eigendom van Imperial Tobacco. Xavier Painblanc is één van de telgen uit de Painblanc-familie. Enkele decannia terug startte hij met de uitbouw van Bibi Fashion, een groep die de populaire modelijnen Baton Rouge, Talking French en River Woods omvat. Via American Clothing Association, de vennootschap die zorgt voor de distributie van River Woods, worden een aantal Europese winkels geopend. Bibi Fashion bezit momenteel zo’n zestig winkels en verzorgt zelf de productie en de verdeling van de kledinglijnen. Het bedrijf kiest tevens uitsluitend voor eigen winkels op toplocaties, een strategie waardoor er al snel een voorsprong van drie maanden wordt gewonnen op de concurrentie. Op basis van de opgedane kennis besluit Painblanc meer en meer zelf in te zetten op de ontwikkeling van winkelpanden. Hij doet dat via de vennootschap Bermaso. Die koopt, herontwikkelt en verhuurt handelspanden in de drukst bezochte shopping centra, de beste winkelstraten en de beste baanwinkellocaties, zogenaamde triple-A locaties.

Vaak worden de bovenverdiepingen omgevormd tot goed verhuur- of verkoopbare woningen en/of kantoren. Het parcours van Painblanc verloopt daarbij niet altijd over rozen. Zo werd in 2012 Tuur Ceuppens, gewezen Antwerps topambtenaar, vrijgesproken van corruptie en valsheid in geschrifte, maar het stadsbestuur en het parket van Antwerpen tekenden beroep aan tegen deze beslissing. De gewezen kabinetsmedewerker van schepen voor Stadsontwikkeling Ludo Van Campenhout werd vervolgd omdat hij in 2005 een Volkswagen Touareg cadeau kreeg van Xavier Painblanc, aan wie hij een vriendendienst had geleverd. Tuur Ceuppens zorgde er in 2005 op vraag van Painblanc voor dat de vergunning van een vastgoedproject in de Antwerpse Kammenstraat versneld werd afgeleverd. De ondernemer vroeg daarop wat hij voor Ceuppens kon terugdoen. De gewezen adviseur liet verstaan dat hij wel geïnteresseerd was in de terreinwagen, waarde 42.000 euro, waarmee de medewerker van Painblanc rondreed. Ceuppens betaalde 42.000 euro aan de leasingmaatschappij, maar kreeg het geld onder tafel terug van Painblanc. Om de zaak te verhullen, stelden ze een valse leningovereenkomst op. Een glasheldere zaak, zo vond het openbaar ministerie. Maar de rechtbank was minder overtuigd van het dossier. De rechtbank meende dat de corruptie niet bewezen was, omdat het openbaar ministerie niet kon aantonen dat Ceuppens en Painblanc vooraf duidelijke afspraken hadden gemaakt over een eventuele beloning. Beloningen achteraf worden niet als omkoping beschouwd.

Ook commercieel ging het de groep niet voor de wind. In maart 2015 werd de keten Talking French failliet verklaard. De keten zou op jaarbasis 1,5 miljoen euro verlies incasseren. Als oorzaak van het faillissement noemt Painblanc de te hoge loonkost plus de moeilijke ontslagprocedure in België.