Ignace De Paepe

Het verhaal van de selfmade man Ignace De Paepe begon eind de jaren 80 van de vorige eeuw wanneer zijn vader plots overleed en hij het terrein van de Texaco-raffinaderij in Gent in zijn schoot kreeg geworpen. Wel met een klein probleem, de ruim 100 hectare was verontreinigd en zat vol asbest. De jonge twintiger moest het oplossen. De raffinaderij werd afgebroken, het afval eruit gehaald en een deel van het terrein verkocht aan Volvo. De overige gronden werden ontwikkeld samen met de Haven van Gent. De Paepe was gelanceerd. En niet voor kleine dingen. In 2012 zou hij de bouw aanvatten van de Arteveldetoren langs de E40 in Gent, nu beter gekend als de KBC toren. Meteen zette De Paepe daarmee de hoogste toren in Vlaanderen neer. “Dit is geen banale glazen kantoortoren zoals er in Brussel dertien in een dozijn staan. Zoiets wou ik hier in Gent echt niet bouwen. Ik ben van Gent. De stad ligt me na aan het hart. Ik ben ook een ontwikkelaar die niet per se de laatste cent uit zijn project haalt. Ik maak liever dat er kwaliteit is, dat het architectuur is en dat mijn klant content is. Ik moet zeggen dat die aanpak mij geen windeieren heeft gelegd. De mensen komen terug. Dat is belangrijk voor mij”, zo zegde De Paepe daarover aan de krant De Tijd. Zijn bedrijven luisteren naar de namen MG, een verwijzing naar zijn kinderen Margot en Guillaume. De Paepe: “Geregeld gaan mijn kinderen met mij mee. Ik toon ze de verhalen, de problemen en de oplossingen. Op die manier groeien ze mee op in het verhaal van de onderneming.”