Familie Jan De Clerck

Jan De Clerck is de eigenaar van de Domo Group en oudste zoon van Beaulieu-stichter Roger De Clerck.  Domo Chemicals maakt in Duitsland en België onder meer technische garens voor de tapijtindustrie. Na de verkoop van Domo Floorcoverings aan de groep Balta was Chemicals nog het belangrijkste onderdeel van de Domo-groep, naast vastgoed en private equity. De verkoop van Domo Chemicals zou een grote symbolische waarde hebben, aangezien het de definitieve uitstap zou zijn van Jan De Clerck uit de industriële branche. Domo is de tak van het familie-imperium van Roger De Clerck dat toegewezen werd aan zijn zoon Jan. Die gaf de fakkel ondertussen door aan zijn zoon Gregory.

Naar verluidt kreeg Jan van zijn vader het beste stuk van de groep Beaulieu. Toch eindigde dit verhaal niet in dankbaarheid. In 1999 betaalde Jan tot ergernis van zijn vader 55 miljoen euro boete aan de Belgische belastingdiensten. De relatie tussen beiden is daardoor vertroebeld. Naast reizen zijn de jacht én paarden de grote passies van Jan De Clerck. Vooral voor de jacht reist hij de wereld rond. Hij gaat daarbij niet voor de gebruikelijke fazant of haas, maar voor grof wild. Tijdens een van zijn jachtpartijen legde hij een witte beer neer, zo wist De Standaard ooit te melden.

Meer dan twintig jaar geleden werd zijn zoon Anthony ontvoerd op weg naar school. Twee dagen na zijn ontvoering deden Jan De Clerck en zijn vrouw Martine Van de Weghe een dramatisch oproep op tv. “Anthonyke je bent een toffe jongen, iedereen bidt voor u”, aldus Martine Van de Weghe. Pas na 32 dagen werd Anthony vrijgelaten. De familie betaalde 256.616.000 Belgische frank of 6,2 miljoen euro. De ontvoerders werden kort daarna opgepakt en veroordeeld tot gevangenisstraffen.

Jan De Clerck renteniert al enkele jaren. In mei 2008 kwam de familie opnieuw in het nieuws met het huwelijksfeest van zoon Anthony. Die gaf toen het jawoord aan de Peruviaanse schone Cynthia Botton Jiménez, een dochter van een kinderarts. Anthony, die zelf in Spanje aan de slag is voor vastgoeddochter Domo Real Estate, leerde haar kennen in het zuiden van Frankrijk. Dat gebeurde in het jaar dat Anthony als Erasmusstudent aan de Ecole Supérieure de Commerce van Montpellier studeerde in het kader van zijn opleiding Handelswetenschappen. Anthony heeft volgens insiders eerder het onstuimige karakter van zijn grootvader Roger, terwijl Gregory De Clerck dan weer als nuchter en verstandig omschreven wordt. Over de derde zoon, Jan, is minder geweten. In 2018 werd wel bekend dat Jan jr het vastgoed van het Brusselse restaurant L’Ecailler du Palais Royal had overgenomen. L’Ecailler is gevestigd in een 17de eeuws klassiek pand op de Brusselse Zavel, een toplocatie voor een restaurant. In 2015 werd de verkoopwaarde van het pand vastgelegd op 5,4 miljoen euro. Jan De Clerck Jr is actief binnen de familiale vastgoedgroep Alinso Group.

Alhoewel de kinderen De Clerck volop investeren in diversifikatie, weg van textiel en chemie, maakte de chemie multinational Solvay, met de familie Janssen als referentie aandeelhouder, en de Duitse groep BASF in 2019 bekend dat ze een akkoord hadden bereikt met Domo Chemicals. Die laatste nam daarbij de polyamide-activiteiten van Solvay over. Met de overname stijgt de omzet van Domo Chemicals van 900 naar 1,6 miljard euro. Jan De Clerck legt 300 miljoen euro op tafel om de overname te betalen.

In 2026 bleek dat de holding Domo Investment Group in 2025 een verlies incasseerde van net geen 155 miljoen euro. In datzelfde jaar werd de chemiegroep Domo Chemicals ontmanteld en verkocht. Het bedrijf Domo Chemicals was 7 jaar lang de industriële kern van het imperium van de familie De Clerck. In 2019 betaalde Jan De Clerck, de oudste zoon van wijlen tapijtenmagnaat Roger De Clerck, 300 miljoen euro voor de overname van de polyamide activiteiten van de groep Solvay in Frankrijk en Polen. Domo Chemicals produceerde kunststoffen voor onder meer de auto-, bouw- en elektronicasector, maar kwam de voorbije jaren in financiële moeilijkheden door hoge energieprijzen, een zwakke Europese markt, goedkope concurrentie uit China en een hoge schuldenlast