De vennootschap Docora heeft zijn kapitaal verlaagd met 35 miljoen euro om het terug te brengen van 49 naar 14 miljoen euro. Dat geld komt terecht bij Paul Gheysens en zijn bedrijf Ghelamco. Docora omvat het vastgoed van de voetbalploeg Royal Antwerp en kon overeind blijven binnen de financiële storm die Paul Gheysens treft. Dat kon omdat de voetbalclub forse huurgelden betaalde aan Docora voor het gebruik van de tribunes rond het voetbalveld. Financiële details rond de overname van Antwerp door Wouter Vandenhaute zijn niet bekend en zullen zorgvuldig geheim worden gehouden. De slagkracht van de nieuwe eigenaars is niet zo groot. Het kapitaal van het vastgoed gebruiken om Gheysens uit te kopen is daar een voorbeeld van.
Uit de communicatie rond de overname van Antwerp blijkt dat Wouter Vandenhaute de nieuwe meerderheidsaandeelhouder is. Hij kan daarbij terugvallen op bankfinanciering van de KBC die benadrukt dat ze geen verdere engagementen neemt. Andere nieuwe aandeelhouders brengen elk bedragen aan in de grootte orde van een half miljoen euro, zo blijkt uit persberichten. Naar verluidt zou Vandenhaute een bedrag van om en bij 10 miljoen euro hebben bij elkaar gebracht om Gheysens uit te kopen. Met dus ook 35 miljoen euro uit het vastgoed, zo blijkt nu, in totaal dus om en bij 45 miljoen euro voor de overname van de club.
Docora is eigenaar van de tribunes die zijn gebouwd op de gronden die in erfpacht zijn van Tanja Mintjens. Wat haar rol is in de overname, is niet bekend. Wel bekend is dat Docora forse huurgelden incasseert van de voetbalploeg voor het gebruik van de tribunes. Die constructie werd opgezet door Paul Gheysens die op die manier niet enkel zelf de tribunes bouwde maar ze ook aan zichzelf terugbetaalde. Voetbalvastgoed blijft zowat de enige zekerheid en een investeringsopportuniteit voor eigenaars van voetbalploegen. Denk aan Marc Coucke en zijn tribune van KV Oostende en Roland Duchâtelet die het vastgoed van voetbalploeg Sint-Truiden bij zijn echtgenote parkeerde.
Paul Gheysens zelf blijft blijkbaar opmerkelijk kalm bij dit alles. De financiële storm die hem raakt, en het gevolg is van een zelfoverschatting inzake financiering van grootschalige projecten, wordt nu gevolgd door een mediastorm waarbij elke beweging onder een vergrootglas komt te liggen. Een vergrootglas dat doorgaans eindigt in enkele welgemikte commentaren van al dan niet anonieme goedgeplaatste bronnen rond het dossier. Neem bijvoorbeeld de laatste opmerkelijke sprong van Gheysens waarbij de zakenvrouw Conny Vandendriessche aan de Ghelamco-eigenaar vorig jaar een lening van 30 miljoen euro toekende. Dat was precies een week voor Ghelamco’s laatste publieke Belgische obligatie van 80 miljoen euro verviel. Ghelamco kon die cruciale schijf op het nippertje terugbetalen, waardoor het bedrijf sindsdien bevrijd is van allerlei wettelijke communicatieverplichtingen in België. In ruil kreeg de hr-onderneemster een zekerheid op de familiale villa van Paul Gheysens in Saint-Tropez. Een en ander bleek uit een vertrouwelijk document dat werd bezorg aan de krant de Tijd. “Deze lening wordt in september terugbetaald en dient als overbruggingskrediet. In de tussentijd kan Gheysens de villa in Saint-Tropez verkopen.” zo reageerde Vandendriessche. Ghelamco wou zoals gewoonlijk geen commentaar kwijt. ‘Als je geschoren wordt, moet je stilzitten’ zo wil een volkswijsheid. Paul Gheysens is een ‘sitting duck’ geworden waarop in de media vrij kan worden geschoten. Vraag blijft of Gheysens nog veel financiële pluimen zal overhouden eens het scheren voorbij is.
