“Durf is niet zomaar een denktank: we zijn een politieke actiegroep. Dat wil zeggen dat we concrete voorstellen gaan doen om te zorgen voor ons hoofdoel: minder overheid, zodat mensen meer overhouden. Meer netto, meer ondernemerschap, meer sociale mobiliteit.” zo staat te lezen op de website projectdurf.be. Maurits Vande Reyde profileerde zich in het Vlaams parlement als radicaal liberaal politicus. Zo radicaal dat hij uit de partij Open VLD stapte net voor die partij implodeerde om als onafhankelijke verder te gaan. Morgen lanceert hij zijn donkerblauw project Durf. En daarbij krijgt hij de steun van een aantal ondernemende Rijkste Belgen waarbij de vroegere eigenaar van de brouwerij Palm Jan Toye, Exmar-voorzitter en miljardair Nicolas Saverys en de investeerder Ivan Sabbe, ooit verkozen op de lijst Dedecker. Die laatste komt trouwens ook nu al om de hoek gluren.
“Politieke partijen blijven dikwijls steken in wollige praatjes, grote principes en vage beloften. Durf wil het anders doen: hier tonen we heel concreet hoe en waarom we het met minder overheid kunnen doen. We willen het realistisch aanpakken: elk jaar verminderen we het overheidsbeslag met ongeveer 1%. Via politieke vertegenwoordiging willen we die voorstellen op de termijn natuurlijk ook daadwerkelijk omzetten in de realiteit.” zo klinkt het. Maurits Vande Reyde is duidelijk het pivoterend steunpunt van het nieuwe project alhoewel de politicus zelf stelt dat hij enkel onderdeel van het geheel is.
‘Er is nood aan meer maatschappelijke stemmen die pleiten voor een efficiëntere staat’, zo zegt Nicolas Saverys om een reactie gevraagd door de Tijd. ‘Ons land zou zo veel beter kunnen. Daarom steun ik de missie van Durf, en ook alle andere krachten die strijden voor ondernemende mensen. Of ze nu van binnen de partijpolitiek komen of niet.’ ‘Ik steun Durf omdat er echt nood is aan een kerntakendebat in ons land’, zegt Jan Toye dan weer. ‘Ons overheidsbeslag is bijna 55 procent. En dat terwijl over de belangrijke zaken, zoals de mentale welzijnscrisis bij jongeren, te weinig debat wordt gevoerd. Het is tijd dat wij als burgers onze stem laten horen. Ik hoop dat Durf breed kan inspireren, binnen en buiten de politiek.’
Vande Reyde wil met Durf vervellen tot een politieke partij. En dat is in dit land een hele uitdaging. Er is een kiesdrempel van 5 procent en de partijfinanciering maakt het inbreken in om het even welk parlement extra moeilijk. Opvallend daarbij is de aanwezigheid van Dimitri Dedecker, advocaat en de zoon van, bij Durf. “De principes van Durf zijn in essentie dezelfde als die van Lijst Dedecker.”, zo zegt hij in Doorbraak. “Voor mij was het dan ook niet moeilijk om die te onderschrijven. Vandaag is het een beweging, geen politieke partij. Ik begrijp dat er ook geen ambities zijn in die richting, toch niet onmiddellijk. Bovendien is het starten van een politieke partij een aartsmoeilijke opdracht. Geld vind je misschien nog, maar die kiesdrempel van 5 procent is een echte killer. Daarvoor heb je heel populaire mensen nodig die zich als boegbeeld willen opwerpen. Mijn vader kan dat, ja. Hij kan mensen enthousiasmeren. Ik zie mijn vader nog altijd als de laatste en enigste persoon in Vlaanderen die op zijn eentje over die kiesdrempel kan springen. En als je zo iemand mist, dan wordt het een moeilijk verhaal. Maar we moeten ergens beginnen, en het begin van Durf is een mooi begin.”
Eerder waren er al pogingen om een nieuw rechts politiek project vormt te geven maar geen van allen hield stand. Naast de genoemde ondernemers poneert Durf alvast een aantal bijkomende namen van steunende leden waaronder Peter Reekmans, burgemeester van Glabbeek en ex-LDD, Wouter Duyck, professor cognitieve psychologie aan de UGent, Peter Dedecker, gewezen Kamerlid voor de N-VA, Inge Moerenhout, voormalig tv-presentatrice en zangeres, Steven De Smet, ex-hoofdcommissaris van Gent en Bart Van Hulle, gewezen Vlaams Parlementslid voor Open VLD. De naam van Pieter De Crem komt (nog) niet voor op de lijst.
